Jelle heeft het Syndroom van Down en heeft bij SAM met de dolfijnen geleerd en gespeeld Zijn zus Jorinde heeft voor haar examen een kolom geschreven die zo mooi is. Een zus die vertelt over haar broer met diepgang geschreven. Yorinde is 16 jaar.
Yorinde schrijft voor haar examen een pracht colom over haar broer Jelle.
“Yorinde kijk eens” zei mijn broertje, ik keek naar een tekening vol met kleurtjes en lijntjes, hier en daar een misvormt hartje en een poppetje wat iemand zou tekenen van een jaar of vier. Mijn broertje is veertien en heeft het syndroom van down.
“Deze tekening is voor mijn juf!” stotterde hij met glimmende ogen van blijdschap. Hij is stapel verliefd op zijn juf en hij verklaard dat in al zijn tekeningen die hij maakt voor haar, maar verder durft hij niks tegen haar te zeggen en buigt hij zijn hoofd uit verlegenheid als hij haar ziet. Eindeloos moet ik de juf spelen voor hem zodat hij kan oefenen om iets tegen haar te zeggen. En zodoende keken we op een donderdagavond naar de soap Downistie. Een nieuwe soap die elke donderdag te zien is op tv. In die soap spelen vijf volwassenen met het syndroom van down het dagelijkse leven na, althans het dagelijkse leven voor normale mensen zoals wij.
Na nog geen 5 minuten kijken had mijn broertje het gehad, maar voor alle zekerheid stelde hij nog wel even de wel bekende vraag: “Dit is niet echt hè?.” vroeg hij aan mij “dit is toneel.” Ik keek verder “ja, zei ik toen dit is toneel, dit is niet echt.”
De verhalen waar het in deze soap om draait zijn verhalen zoals overspel, liefde, gezin starten, werken, en de baas zijn van een bedrijf. In dit soort situaties zullen mensen met het syndroom van down bijna of nooit komen.
Dit zijn situaties waar wij als normale mensen in terecht komen. Dat kun je zien aan de manier hoe ze acteren, wat ze zeggen en wat ze doen. Dat is namelijk helemaal niet hun stijl en zo zouden ze in het echt ook nooit reageren.
Het lijkt wel een soort hype. Naast deze soap serie zijn er onlangs diverse films te zien geweest waarin mensen met het syndroom van down speelden. Laatst was er ook een man in het nieuws met het syndroom van down die was afgestudeerd aan de universiteit, en er komen steeds meer banen bij voor mensen met het syndroom van down.
Tegelijkertijd is er een bloedtest uitgevonden waardoor we tijdens de zwangerschap al kunnen zien of je kind zo’n beperking heeft, waardoor er binnenkort nooit meer kinderen met het syndroom van down geboren hoeven worden.
Ik keek mijn broertje van opzij aan, interesse in de serie had hij al lang niet meer. Hij zat in gedachten gezonken naast mij waarschijnlijk denkend aan zijn juf. De onbegonnen liefde die volgende week waarschijnlijk weer overslaat op iemand anders. Het hart van mijn broertje is groot heel groot.
Plotseling begon hij te lachen, zijn aanstekelijke lach vulde de kamer en zijn grappige gezicht liet me ook lachen en samen lagen we in een deuk om niks voor de tv. Zo’n gezellig en zorgeloos persoon zou je gewoon niet willen missen in je leven waarmee je gewoon even lekker kunt lachen en gekke bekken mee kan trekken. Die juicht voor een doelpunt ook al is het van de tegenstander. Het lachen stopte,
“Yorinde, ik ben toch wel echt?” “ja hoor, natuurlijk ben je echt.”
